Δεν έχουνε τα λόγια μου αξία
νεκρές και πεθαμένες οι εικόνες
μονάχος μου θεμέλιωσα κολώνες
δεν χάραξα ποτέ μου μια πορεία.
Γεμίσανε τα χρόνια μου ανία
δεν είχα καλοκαίρια,
μα χειμώνες
δεν βρήκα στη ζωή μου ανεμώνες
μονάχα δακρυσμένα «μεγαλεία».
Και γω ο τρελός ακόμα μεγαλώνω
απέραντα φυτώρια ελπίδων
ελπίζοντας ν’ αντέξουνε στο χρόνο.
Τα μήλα θα τα βρω των Εσπερίδων
καθώς και του παράδεισου το θρόνο
να κλείσω βαθουλώματα ρυτίδων.
Τόμπουλος Χρήστος
