ΣΕ  ΚΑΝΕΝΑΝ                   Στρατιώτης της ερήμου στη Φοινίκη ναυαγός σ’ ένα νησί του Ειρηνικού η ζωή μου σε κανέναν δεν ανήκει είμαι ‘λεύθερο πουλί του ουρανού.   Μετανάστης σε στοές και μεταλλεία σε καράβια λαθρεμπόρων θερμαστής την καρδιά μου δεν τη κάνω αποικία και πατρίδα μου είναι όλη η γης.   Αχθοφόρος στο Χονγκ-Κονγκ και στο Μακάο Κολομβία στις φυτείες του καφέ τη καρδιά μου σε κανέναν δεν πουλάω και κανέναν δε προσκύνησα ποτέ.   Στα βουνά της Βολιβίας με αντάρτες στο Περού στη Βραζιλία στη Χιλή θα καώ και θ’ απομείνουν μόνο στάχτες μα δε θα ’χω σε κανέναν πουληθεί.   Όλη η γης ένα απύθμενο πηγάδι μια τεράστια κοιλάδα του χαμού η ζωή μου θα τελειώσει ένα βράδυ μα κανείς σας δε θα ξέρει πως και που.                         Τόμπουλος Χρήστος

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΣΤΙΧΟΥ  2011-2012  ΣΤΟ www.in.gr

http://entertainment.in.gr/html/ent/225/ent.117225.asp

O διαγωνισμός ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία, η συμμετοχή ήταν πρωτοφανής, καθώς λάβαμε 1600 στίχους και ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες του in.gr που έστειλαν το έργο τους.Η διαδικασία της επιλογής από τη συντακτική ομάδα του in.gr, ομολογουμένως δεν ήταν η ευκολότερη, καθώς είχαμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε πολλούς αξιόλογους στίχους και να καταλήξουμε στους 40 που παραδώσαμε στον δημιουργό Στάθη Δρογώση για την τελική επιλογή.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της επιλογής των 40 στίχων, ο τραγουδοποιός Στάθης Δρογώσης επέλεξε τους 5 καταλληλότερους, κατά την προτίμησή του στίχους, προς μελοποίηση

Τα ονόματα των νικητών - στιχουργών, των οποίων οι στίχοι μελοποιήθηκαν είναι τα κάτωθι:

1. Χρήστος Τόμπουλος    Στίχοι: Σε κανέναν  http://www.youtube.com/watch?v=D8krOnzBQqQ
2. Σάββας Σκαμάγκης  Στίχοι: Το πιάνο http://www.youtube.com/watch?v=uA62qO37Dbw&feature=relmfu

3. Χρήστος Χατζόπουλος  Στίχοι: Η αγάπη  http://www.youtube.com/watch?v=j5EKAS5p3Dg&feature=relmfu

4. Μαρία Ζαγκότση  Στίχοι: Λευκό μικρό τριαντάφυλλο
http://www.youtube.com/watch?v=pqq1XONvuuI

5. Νατάσα Σέγκου    Στίχοι: Αννα  http://www.youtube.com/watch?v=ISEUujJDJN4&feature=relmfu

         ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΔΕΝ ΞΗΜΕΡΩΣΕ ΑΚΟΜΑ

                             (Ιαλικό σονέτο)

                Το χάδι στο δεξί το μάγουλό μου

καθόρισε για πάντα και σαφώς

πως θα ‘σαι το πλευρό απ’ το πλευρό μου

και γω ένας μικρούτσικος θεός.

 

Με φίλησες στην άκρη_εκεί του δρόμου

την ώρα που λιγόστευε το φως

τον κόσμο σου τον έκανα δικό μου

και έπαψα να νιώθω μοναχός.

 

Ταξίδεψες σ ολόκληρο το σώμα

κι νύχτα σκεπασμένη από φως.

Τα χείλη σου στο κόκκινο το χρώμα

 

ανοίγουν διαδρόμους  διαρκώς.

Κοιμήσου, δεν ξημέρωσε ακόμα

κοιμάται τέτοιαν ώρα κι ο Θεός.

Το Ιταλικό σονέτο αποτελείται από ιαμβικούς ενδεκασύλλαβους στίχους οργανωμένους σε δύο τετράστιχες και δύο τρίστιχες στροφές. Χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος (οκταβα-2 τετράστιχα) που περιγράφει το πρόβλημα και ακολουθείται από ένα εξαστιχο (δύο τρίστιχα) πουδίνει τη λύση.

                            Ν Α Ν Ο Υ Ρ Ι Σ Μ Α

 

Απόψε   κοιμήσου, τριγύρω   μας   θόλοι

παλάτια   και   κάστρα   θαρρείς   μαγικά

κοιτώ   απ’ το   τζάμι, κοιμάται   η   πόλη

σεντόνι   ομίχλης   και   φώτα   θαμπά.

 

Απόψε   κοιμήσου, λευκά   τα   σεντόνια

τα   όνειρα   είναι ταξίδια   του   νου

εγώ ξαγρυπνάω, ανάβουν   λαμπιόνια

στη   γέφυρα   πάνω   του   ποταμού.

 

Απόψε   κοιμήσου, στου   χνώτου   τη   ζέστη

στη   κάμαρα   μέσα   χοροί   και   βιολιά

κοιμάται   η   πόλη, η Βούδα κι   Πέστη

κοιμάται   κι   κόρη   ντυμένη   λευκά.

 

Απόψε   κοιμήσου, κοιμήσου, κοιμήσου

εγώ   θα   προσμένω   να ’ρθει   το   πρωί

να   γίνω   το   χάδι   που   θα   σε   ξυπνήσω

και   μέσα   σου   πάλι   θ’ ανάψει   η ζωή.

                                Τόμπουλος Χρήστος

      Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Περίπου το 1500 με θέμα τον πειρασμό του Αγίου Αντωνίου δημιοθργήθηκαν οι γνωστοί πίνακες του Μάρτιν Σόνγκαουερ, Ιερωνύμου Μπος και Ματίας Γκρυνεβαλντ. Στη σύγχρονη εποχή το θέμα έγινε αντικείμενο των έργων του Ισπανού ζωγράφου Σαλβαδορ Νταλί και του Γάλλου συγγραφέα Γκουστάβ Φλωμπέρ του οποίου το βιβλίο "Ο περασμός του Αγίου Αντωνίου"  (La tentation de saint Antoine) του 1874 φαίνεται να είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του. Η πρώτη μετάφραση στα Ελληνικά είναι του Κώστα Βάρναλη το 1914.

Ο πειρασμός του Αγίου Αντωνίου είναι η βίβλος της αχαλίνωτης επιθυμίας και μαζί της αχαλίνωτης φαντασίας. Το μυιτικό αυτό μυθιστόρημα που ο ίδιος ο Φλωμπέρ αποκαλούσε έργο ζωής έχει στον αφηγηματικό του πυρήνα την αέναη μεταμόρφωση της επιθυμίας και στις αποσκευές του όλη τη σχετική φιλιλιγία.

       

           ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

 
Ηρέμησε η θάλασσα εντός μου
τα κύματα τα δάμασες εσύ
κοιμάσαι στ’ ασπρογάλαζο το φως μου
σ αυτό το κοραλλένιο μας νησί.
 
Σαν ήλιος έλα πάνω μου και πέσε
και κάψε το κορμί μου με φιλιά
στο σώμα μου τα δυο σου χέρια δέσε
σφιχτά σφιχτά σα να‘σαι στροφιλιά*.
 
Η θάλασσά μου μέσα περιμένει
δικός σου να φανεί κυματισμός
στου πόθου μας ξανά κι δυο δοσμένοι
του_Αγίου Αντωνίου Πειρασμός.
  
Μετά την τρικυμία, νηνεμία
σωπάσαν τ’ αφρισμένα τα νερά
η  μία η αγάπη μου η μία
τα όνειρά της βγάλανε φτερά.
 
Κι νύχτα θα μας βρει με το φεγγάρι 
γεμάτο κει στο θόλο του_ουρανού
το βέλος θα σαι συ και γω δοξάρι
σημάδι στη ψυχή, σώμα και νου.
 
Ο  ήλιος το πρωί σαν ανατείλει
θα βγω από το λήθαργο γοργά
τραβώντας για να βρω τα δυο σου χείλη
τα_εξαίσια και τα θαυματουργά.
 
Ηρέμησε η θάλασσά μου μέσα
ξεδίψασε η έρημη μου γη
σ αυτό το παραμύθι πριγκηπέσα
του έρωτα εμείς οι ναυαγοί.

* Η στροφιλια: Χειροκίνητη πρέσα για την πίεση των σταφυλιών 

μετά το πάτημά τους στο πατητήρι

                              Τόμπουλος Χρήστος

                       Γ Υ Ν Α Ι Κ Α

 
                    Δεν ακουμπάς στη γη
                    αιωρείσαι
                    και σχηματίζεις φωτεινές γραμμές
                    με την ανάσα και το χαμόγελό σου.
 
 
                    ( Α, ναι. Το χαμόγελό σου
                    φως ιλαρόν
                    και η ανάσα σου
                    τραγούδι των αιώνων.)
 
 
                    Δεν ακουμπάς στη γη
                    αιωρείσαι
                    και σχηματίζεις φωτεινές γραμμές
                    με τους δαχτύλους και τις στρέψεις του κορμιού σου.
 
                    (Α,ναι. Το κορμί σου
                    ουράνιο τόξο
                    και τα δέκα σου δάχτυλα
                    επαφές των αγγέλων.)
 

                                Τόμπουλος Χρήστος 

                                     ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ       ΦΩΤΑΚΗ

 

Κάθε φορά που θα κοιτάζω

μέσα_απ’ το τζάμι το θολό

θα συνεχίζω να γελώ

κι ας είμαι_εσώκλειστη σε βάζο.

 

Θα περιμένω να ‘ρθει_η ώρα

να σπάσω, όπως το αυγό

στο κόσμο έξω για να βγω

να τρέξω λεύτερη στο τώρα.

 

Να μου γεμίσω από γέλια

από αγάπες και φιλιά

να βγει _ απ’ το στόμα μου μιλιά:

«Δέστε, χορεύουν τα κουρέλια».

 

Κι αν προδοθώ,  ξανά στο βάζο

σαν ερημίτης θα κλειστώ

μέσα στο βάζο το κλειστό

                          θα αρχίσω πάλι να μονάζω.